 |
| DOWNLOAD YOUR BOOK HERE |
Kabanata 1
Ang Pagbangon Ni Enoc Sa Liwanag Ng Pitong Kalangitan
1 At nang mga araw na iyon ay dumating ang katahimikan sa ibabaw ng mga bundok at narinig ni Enoc ang tinig na gaya ng hangin sa liwanag ng umaga na nagsabing “Enoch ben Jared, kumilos ka sa mga yapak ng apoy sapagkat ang langit ay bubukas sa harap mo.”
2 At tumingin si Enoc sa silangan at nakita niya ang liwanag na hindi sa araw ni sa buwan kundi mula sa gitna ng kalangitan at ang liwanag ay may hugis ng mata na tumatagos sa laman ng sansinukob
3 At sa liwanag na iyon ay narinig niya ang mga salita ng mga nilalang na hindi tao ni hayop kundi mga tagapag-ingat ng mga bituin na nagsasalita ng mga wikang gaya ng kulog at halakhak ng tubig
4 At ang kanilang tinig ay nagsalita ng ganito “ARATON EL SHEMA NURIK ANOK ENA SETHARAH NAKOR ELIONA” at sa sandaling iyon ay bumigat ang hangin at ang mga bato ay nagsimulang umawit sa kanyang paanan
5 At siya ay tinawag ng tinig na mula sa ibabaw ng liwanag na nagsabing “Ikaw na hinirang ng alikabok upang makita ang mga lihim ng langit, isulat mo ang mga daan ng mga bituin at ang mga oras ng kanilang paghinga”
6 At ang mga mata ni Enoc ay binuksan at nakita niya ang mga pormasyon ng mga konstelasyon na umiikot sa tatlong patong ng kalangitan
7 At bawat patong ay may bantay at ang pangalan ng mga bantay ay nakasulat sa hangin “RAPHALIM, SURIEL, TAMNIEL, KESARON, LUMIEL, ARDAKON, ZAFRION”
8 At ang kanilang mga mukha ay tulad ng apoy at ang kanilang mga mata ay gaya ng mga bituin na walang takipsilim
9 At tinanong ni Enoc ang una sa kanila “Ano ang layunin ng inyong pagbabantay?” at sumagot ito ng may tinig na gaya ng sampung alon “Kami ang mga tagapag-ukit ng mga panahon, sa aming mga kamay nakasalalay ang bilis ng araw at ang bagal ng buwan”
10 At ang pangalawang bantay ay nagsalita “Kami ang mga tagapagtago ng karunungan ng lupa, sa bawat binhi ay may nakatagong pangalan ng langit, sa bawat dahon ay may lihim na aral ng apoy”
11 At sumagot ang ikatlo “Kami ang mga tagapangalaga ng hininga ng sangkatauhan, kapag ang tao ay lumimot sa kanyang pinagmulan, kami ang bumubulong sa kanyang panaginip upang gisingin siya sa liwanag”
12 At lumuhod si Enoc at nagsabi “O mga nilalang ng walang hanggan, ako ay alabok lamang ngunit binigyan ng mata upang makakita sa liwanag ng inyong apoy”
13 At tinugon siya ng tinig mula sa pinakaloob ng liwanag “Enoc, ikaw ang magiging daluyan ng mga lihim na hindi malalaman ng mga hari ni ng mga pari, sapagkat ang karunungan ay ibibigay hindi sa makapangyarihan kundi sa mapagpakumbaba”
14 At sa oras na iyon ay binigyan siya ng aklat na gawa sa alabastro at hangin, at sa loob nito ay nakasulat ang mga salita ng kalawakan
15 At ang mga salita ay hindi tinta kundi apoy, at sa paghipo niya rito ay sumilay ang liwanag sa kanyang mga kamay
16 At binigkas niya ang mga salitang nakasulat doon “ORIONA KETHAM EL SURIK NARA ZIONA THELEM VORAH”
17 At sa kanyang bibig ay lumabas ang apoy na malamig at ang hangin ay naging malinaw na tubig
18 At sinabi ng tinig “Ang mga salitang ito ay magiging pananggalang sa iyo at sa mga susunod na lahi, kapag dumating ang mga bagyo ng panahon at ang mga ulap ng kadiliman”
19 “Ituro mo sa kanila ang mga daan ng bituin, ang mga hininga ng araw, at ang mga pag-ikot ng buwan, sapagkat sa kanilang pag-alam ay makikita nila ang karunungan ng katahimikan.”
20 At ang liwanag ay nagbukas sa pitong bahagi, at bawat bahagi ay may pintuan na gawa sa tunog
21 Sa unang pintuan ay nakita niya ang mga nilalang na gaya ng mga ulap na naglalakad sa tubig at ang kanilang mga mata ay nagliliyab ng puting apoy
22 Sa ikalawang pintuan ay may mga nilalang na may mga pakpak ng ginto at ang kanilang tinig ay gaya ng mga tala na bumabagsak sa gabi
23 Sa ikatlong pintuan ay may mga nilalang na may mukha ng tao ngunit tinig ng leon at sa kanilang hininga ay sumisilang ang mga hangin ng hilaga
24 Sa ikaapat ay may trono ng asul na liwanag at doon ay nakaupo ang nilalang na walang mukha, at mula sa kanyang hininga ay lumalabas ang tatlong ilog ng karunungan
25 Sa ikalima ay may mga aklat na lumilipad, at sa bawat pahina ay may nakasulat na mga pangalan ng mga panahon
26 Sa ikaanim ay may mga punong kahoy na may dahon ng kristal, at sa bawat dahon ay may tinig na umaawit ng mga lihim ng gamot at lupa
27 At sa ikapito ay may dagat na walang hanggan, at sa ibabaw ng dagat ay nakatindig ang isang nilalang na may mata sa noo, at ang kanyang tinig ay gaya ng sampung libong kulog
28 At siya ang nagsalita kay Enoc “Sa akin nagmumula ang mga lihim ng pagkabuhay at kamatayan, ang mga agos ng panahon, at ang mga pag-ikot ng kaluluwa.”
29 At nagpatirapa si Enoc at sinabi “O Dakilang Bantay ng Dagat ng mga Diwa, turuan mo ako ng karunungan ng tubig upang gamutin ang mga sugat ng sangkatauhan.”
30 At binigyan siya ng patak ng liwanag at sinabi “Ang sinumang magtataglay nito ay makakakita sa mga ugat ng sakit at makapagpapagaling sa pamamagitan ng dalisay na hangarin.”
31 At isinulat ni Enoc ang mga salita ng patak sa loob ng kanyang puso “SARION KETHA MUNIR ORENTHA AMAKIEL”
32 At bumalik siya sa gitna ng liwanag, at narinig niya ang mga tinig ng mga bituin na umaawit sa iisang pangalan “ELIONA SHAMURA KORIN EL SETHAR”
33 At kanyang naunawaan na ang bawat tunog ay isang buhay, at ang bawat liwanag ay isang nilalang na nagbabantay sa bawat hininga ng tao
34 At nang siya ay bumalik sa lupa, ang kanyang mukha ay nagliliwanag gaya ng buwan, at ang mga tao ay natakot sa kanya
35 Ngunit sinabi niya sa kanila “Huwag kayong matakot, sapagkat ako ay bumalik hindi upang humatol kundi upang magturo ng mga lihim ng liwanag”
36 “Ang karunungan ay hindi sa mga may kapangyarihan, kundi sa mga marunong magpakumbaba at umibig sa kabutihan.”
37 At mula sa araw na iyon ay itinago ni Enoc ang aklat sa loob ng mga bundok at ang mga hangin ang naging tagapangalaga nito
38 At ang mga nilalang ng langit ay tumingin sa kanya at nagsabing “Ang liwanag ng pitong kalangitan ay nanahan sa tao.”
39 Kaya’t isinara ng liwanag ang sarili at ang tinig ay nagsabi “Hanggang sa dumating ang panahon ng pagbubunyag, ang mga salita ay mananatiling buhay sa mga pusong may dalisay na diwa.”
40 At muling naglakad si Enoc sa ilalim ng araw, dala ang mga lihim ng langit at lupa sa kanyang dibdib, at ang hangin ay umawit ng kanyang pangalan sa bawat dapithapon.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento