ANG SANTISIMA TRINIDAD MICAM (S.T.M.)

 

PHP400.00
BUY NOW - CASH ON DELIVERY

Ang Lihim na Karunungan ng Mata, Tainga, at Hininga ng Buhay

Isang Pagbubunyag sa mga Sagisag, Misteryo, at Kapangyarihang Iniuugnay sa Sagradong Karunungan ng S.T.M.

Sa mga pahina ng aklat na ito ay inilalahad ang mga natatago at mahiwagang aral na iniuugnay sa Santisima Trinidad Micam, na kilala sa sagisag na S.T.M. Sa loob ng sinaunang pananaw ng karunungang lihim, ang S.T.M. ay hindi lamang isang pangalan o katipunan ng mga titik, kundi isang sagisag na nag-uugnay sa katawan ng tao, sa mga pandama, at sa malalim na ugnayan ng nakikita at di-nakikitang daigdig.

Ang mga lihim na nakapaloob sa aklat na ito ay nangangailangan ng maingat na pag-aaral, matatag na kalooban, at dalisay na layunin. Sapagkat sa bawat karunungan ay may kaakibat na pananagutan, at sa bawat kapangyarihang hinahangad ay may pagsusulit sa pagkatao ng naghahangad nito. Ang kaalaman, kapag pinamunuan ng karunungan, ay maaaring maging tanglaw sa kadiliman. Subalit kapag pinamunuan ng kapalaluan, paghihiganti, at kasakiman, maaari itong maging sanhi ng sariling kapahamakan.

Dahil dito, mahigpit na ipinagbibilin sa sinumang mag-aaral at magtatangan ng aklat na ito na gamitin ang mga aral nito sa paraang naaayon sa kabutihan, katarungan, at marangal na pamumuhay. Huwag hayaang ang paghahangad sa mga lihim na kapangyarihan ay manaig sa budhi. Huwag gamitin ang kaalaman upang manakot, manlamang, o maghasik ng kapahamakan sa kapwa. Sa halip, ituon ang pag-aaral sa paglinang ng karunungan, pagpipigil sa sarili, at paggalang sa kalooban ng Amang Maylikha.

Sapagkat ang binhi ng kabutihan ay nagbubunga ng kapayapaan, samantalang ang binhi ng kasamaan ay nagdadala ng mga bungang mapait sa nagtanim nito. Ang bawat gawa ay may kaakibat na bunga, at ang bawat lihim na natutuklasan ay nagiging panibagong pananagutan sa taong nakaaalam nito.

Ang Tatlong Sagisag ng S.T.M.

Sa isang natatanging pagpapakahulugan ng esoterikong tradisyong inilalahad sa aklat na ito, ang tatlong titik ng S.T.M. ay iniuugnay sa mga bahagi ng katawan na nagsisilbing mga pintuan ng pandama at pakikipag-ugnayan ng tao sa kanyang kapaligiran.

Ang S — Sagisag ng Tainga. Iniuugnay ang titik S sa tainga, ang pintuan ng pakikinig at pagtanggap ng tinig. Sa pamamagitan ng pandinig, nakikilala ng tao ang mga salita, babala, aral, at mga mensaheng nagmumula sa kanyang kapaligiran. Sa talinghagang esoteriko, ang tainga ay hindi lamang kasangkapan ng katawan, kundi sagisag din ng pakikinig sa karunungan at pagkilala sa katotohanan.

Ang T — Sagisag ng Kilay at Ilong. Iniuugnay naman ang titik T sa rehiyon ng kilay at ilong, na nagbibigay-diin sa paningin, pagkilala, at pagmamasid. Ang mga mata ay sagisag ng pagkagising ng kamalayan, samantalang ang kilay at ang bahaging nakapaligid dito ay nagiging bahagi ng sagisag ng pagbubukas ng paningin. Sa ganitong pagbasa, ang tunay na pagkakita ay hindi lamang pagtanaw sa panlabas na anyo, kundi pagsisikap na unawain ang kahulugan ng mga bagay na nakikita.

Ang M — Sagisag ng mga Butas ng Ilong. Ang titik M ay iniuugnay sa hugis ng mga butas ng ilong at sa daloy ng hiningang pumapasok at lumalabas sa katawan. Sa simbolikong pananaw, ang hininga ay tanda ng buhay, samantalang ang ilong ay isa sa mga daan kung saan nakikilala ng tao ang mga amoy at nararamdaman ang hangin ng kanyang kapaligiran. Ang paghinga ay nagsisilbing paalala na ang buhay ay nangangailangan ng patuloy na ugnayan sa mundong ginagalawan.

Sa pagsasama ng tatlong sagisag na ito, nabubuo ang isang esoterikong paglalarawan sa S.T.M. bilang simbolo ng pakikinig, pagmamasid, at paghinga. Ang tainga ay tumatanggap ng tunog, ang mga mata ay tumatanggap ng larawan, at ang ilong ay nakikibahagi sa pandama ng amoy at sa paghinga. Ang tatlong ito ay magkakaibang bahagi ng katawan, ngunit sama-sama silang naglilingkod sa kamalayan at karanasan ng tao.

Ang Katawang Materyal at ang mga Pintuan ng Pandama

Sa loob ng sistemang simbolikong inilalahad sa aklat, binibigyang-diin ang pangangailangan ng materyal na katawan upang maranasan ng tao ang mga bagay sa pisikal na daigdig. Sa pamamagitan ng mga pandama, nakakikilala siya ng tunog, liwanag, amoy, at iba pang katangian ng kanyang kapaligiran.

Ang katawan ay maaaring ituring na tahanan ng kamalayan, samantalang ang mga pandama ay mga pintuang nag-uugnay rito sa mundong nakikita. Ang mata ay nagbubukas sa tanawin, ang tainga ay nagbubukas sa tinig, at ang ilong ay tumutulong sa pagkilala ng amoy at sa pagpapanatili ng paghinga. Sa ganitong pagtanaw, ang S.T.M. ay nagiging sagisag ng pagkakaugnay ng katawan at ng mga karanasang humuhubog sa kamalayan.

Gayunman, ang pagpapakahulugang ito ay dapat unawain bilang bahagi ng esoterikong simbolismo ng aklat, at hindi bilang napatunayang pisikal na mekanismo na nagbibigay ng pambihirang kapangyarihan sa katawan.

Ang S.T.M. at ang Lihim ng mga Anting-Anting

Sa tradisyon ng Filipino esoterismo, ang mga anting-anting, agimat, orasyon, at mga aklat ng hiwaga ay kadalasang iniuugnay sa mga sagisag, panalangin, panata, at paniniwalang minana o ipinasa sa iba't ibang salinlahi. Sa loob ng ganitong konteksto, ang S.T.M. ay maaaring bigyang-kahulugan bilang isang susi sa simbolikong pag-aaral ng mga lihim na titik at ng kanilang papel sa isang espirituwal na pananaw sa daigdig.

Ayon sa paniniwalang inilalahad sa tradisyong ito, ang taong nag-aaral ng mga aral ng S.T.M. ay inaanyayahang palalimin ang kanyang pag-unawa sa mga sagisag na ginagamit sa mga anting-anting at aklat ng hiwaga. Subalit ang pagkakaroon ng isang aklat, anting-anting, o sagradong sagisag ay hindi garantiya ng di-pangkaraniwang kapangyarihan. Ang tunay na halaga ng pag-aaral ay maaari ring matagpuan sa disiplina, pananampalataya, pagninilay, at pag-unawa sa sariling mga layunin.

Ang tinatawag na pagbubukas ng mga mata at tainga ay maaari ring unawain bilang paggising ng isip: ang mata ay nagiging sagisag ng masusing pagmamasid, at ang tainga ay nagiging sagisag ng matiyagang pakikinig. Sa ganitong diwa, ang karunungang lihim ay hindi lamang tungkol sa paghahanap ng mga nakatago, kundi tungkol din sa pagkatutong makita ang katotohanan at makinig bago humatol.

Ang Pananagutan ng May Hawak ng Karunungan

Ang pinakamahalagang aral ng S.T.M. ay hindi ang paghahangad na makapaghari sa iba, kundi ang pagkatutong mamahala sa sarili. Ang karunungan ay hindi dapat maging kasangkapan ng pananakot o paghihiganti. Hindi rin dapat gamitin ang pananampalataya upang linlangin ang mga taong naghahanap ng pag-asa, kagalingan, o proteksiyon.

Ang sinumang mag-aaral ng mga lihim na aral ay nararapat na magkaroon ng mapagpakumbabang kalooban. Dapat niyang kilalanin ang pagkakaiba ng paniniwala at katotohanang napatutunayan, at huwag ipagpalagay na ang bawat simbolo ay may literal na kapangyarihang higit sa likas na kakayahan ng tao.

Sa huli, ang S.T.M. ay inilalahad sa aklat na ito bilang isang sagisag ng tatlong mahalagang kakayahan: ang makinig nang may pag-unawa, ang makakita nang may pagkilatis, at ang mabuhay nang may kamalayan sa bawat hininga.

Ang lihim na karunungan ay hindi nasusukat sa dami ng mga sagisag na taglay ng isang tao, kundi sa lalim ng kanyang pag-unawa, kadalisayan ng kanyang layunin, at kabutihang naipamamalas niya sa kanyang kapwa.

Sapagkat ang tunay na naghahanap ng liwanag ay hindi gumagamit ng karunungan upang maghasik ng kadiliman. Sa halip, ginagawa niyang tanglaw ang kaalaman, gabay ang pananampalataya, at panukat ng kanyang mga kilos ang kabutihan sa ilalim ng paningin ng Amang Maylikha.